ตอนที่ 456 มารโลภโกรธหลง

ไตรวิสุทธิ์คือบรรพาจารย์เซียนสวรรค์ สวีเจี่ยสืบทอดมรดกแท้แห่งซั่งชิง ย่อมสังกัดสายเซียนสวรรค์โดยปริยาย

ดวงตาคือหน้าต่างแห่งดวงจิต ซุนหงอคงท้ายที่สุดก็เป็นวานรแห่งจิต ดวงตาจึงสว่างไสวยิ่ง สว่างพอที่จะมองเห็นหลายสิ่งหลายอย่างได้อย่างกระจ่างชัดจากเพียงข่าวสารรายละเอียดปลีกย่อยเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ตอนหาทางช่วยต้นโสม เขาเคยท่องไปทั่วสามเกาะสิบแดน เซียนสามดวงฮก ลก ซิ่ว เคยกล่าวไว้ว่า เจิ้นหยวนจื่อคือบรรพชนแห่งเซียนปฐพี ส่วนพวกเขาสามคนคือแก่นแห่งเทพเซียน สายเซียนสวรรค์นี้คิดดูแล้วก็คงเป็นเช่นเดียวกัน มิใช่ระดับขั้นบำเพ็ญ

"พวกเจ้าคนในสำนักมหาลัทธินี่ช่างน่าขันนัก ในเมื่อเดิมทีเป็นผู้ได้รับประโยชน์อยู่แล้ว เหตุใดจึงต้องช่วยเหลือทำลายกฎระเบียบที่มีอยู่เพื่อกำหนดขีดระเบียบใหม่ขึ้นมาเล่า เช่นนี้มิใช่ส่งผลเสียต่อพวกเจ้าเองหรอกหรือ"

ก้นบึ้งดวงตาของสวีเจี่ยทอประกายแปลกประหลาดแวบหนึ่ง มุมปากกระตุ้นขึ้นเล็กน้อย