เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ราชันมารห้าสวรรค์ห้าจักรพรรดิมองดูไท่เวยที่มีสีหน้าเคร่งขรึม พลางเอ่ยทั้งน้ำมูกน้ำตา
"ท่าน ท่านไม่รู้หรอกว่าพวกข้าเหล่าเผ่ามารต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพียงใด"
"ไม่เพียงต้องแก่งแย่งชิงดีกันเอง หากพลั้งเผลอเพียงนิดก็จะกลายเป็นเสบียงแห่งมรรคในปากของอีกฝ่าย ต่อให้บรรลุจนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ยังต้องคอยระวังไม่ให้ถูกเหล่าพระศากยมุนีแห่งพุทธศาสนาหลอมกลั่นอีก"
"อย่างราชันมารเช่นพวกข้า ยังต้องอยู่ใต้การปกครองของบรรพชนมารและฝ่าบาทมารปาปิมา จึงคิดว่าพอจะอาศัยโอกาสนี้เกาะแข้งเกาะขาพระพุทธะแห่งอนาคตได้หรือไม่ ถึงเวลานั้นชีวิตจะได้สุขสบายขึ้นบ้าง"
ผู้ที่คอยจับตามองที่นี่อยู่ตลอดหลายท่าน ในใจแทบจะกลอกตาขึ้นไปถึงบนฟ้าแล้ว
คนที่อยู่เบื้องหลังราชันมารไม่กี่องค์นี้ช่างสวมเปลือกมารได้แนบเนียน อ้าปากก็พูดจาเรื่อยเปื่อยได้ทันทีจริง ๆ!