กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นักปรุงยาเผยรอยยิ้มบาง
“เจ้าลิงนั่นตื่นรู้ได้รวดเร็วนัก”
พระโพธิสัตว์เหวินซูที่อยู่ด้านข้างเมื่อได้ยินคำก็ยิ้มพลางส่ายศีรษะ
“พระศากยมุนีกลับตรัสผิดเสียแล้ว วานรแห่งจิตนั้นเดิมทีเป็นไปตามธรรมชาติ เพียงปล่อยตามใจชั่วครู่จนสูญเสียธรรมชาติเดิม ถูกพระผู้มีพระภาคใช้พลังเวทลึกล้ำสยบไว้ บัดนี้เป็นเพียงการหวนคืนสู่ธรรมชาติเดิมเท่านั้น หากจะกล่าวถึงการตื่นรู้ ยังนับว่ากล่าวเร็วเกินไป”
ผู่เสียนประนมมือหัวเราะก้อง
“จริงแท้ยิ่งนัก จักต้องเผชิญเคราะห์แปดสิบเอ็ดประการ ขจัดมรรคนอกรีต ละทิ้งความคิดทั้งปวง ท้ายที่สุดแม้แต่กายเนื้อเหม็นเน่าทั้งร่างก็ไม่เอาอีกต่อไป จึงจะบำเพ็ญบุญบารมีระยะสมบูรณ์ ประจักษ์แจ้งตถตา บรรลุนิพพานไร้ธาตุเหลือได้”
“ยังมีสุโพธิผู้นั้นอีก ในสวนอนาถบิณฑิกะจักเพิ่มพระยูไลผู้ทรงสัมมาสัมโพธิญาณสูงสุดขึ้นอีกสองพระองค์”