เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยังมิต้องเอ่ยว่าพวกเขาจะขัดขวางความแค้นมังกรได้หรือไม่ การนั่งตัดขาดประตูเป็นประตูมรณะ ย่อมสะกิดให้เกิดความเคลื่อนไหวต่ออำนาจสิทธิ์ของเสินถูและอวี้เหล่ยอย่างไม่ต้องสงสัย
หากเป็นเรื่องอื่นก็แล้วไปเถิด
ทว่าบัดนี้มหาจักรพรรดิเฟิงตูกลับเข้าตำแหน่งแล้ว ระบบเทพแห่งอเวจีกำลังจะถึงซึ่งระยะสมบูรณ์
ล่วงเกินฐานะถึงเพียงนี้ เกรงว่าจะก่อความขุ่นเคืองแก่เจ้าแม่แห่งอเวจีพระองค์นั้น
ข่งเซวียนเหลือบมองพวกเขาวูบหนึ่ง
“ความแค้นมังกรจัดอยู่ในส่วนแห่งกรรมและบาปกรรม แต่เดิมย่อมขึ้นอยู่ในการปกครองของเฟิงตู บัดนี้กลับถูกผู้อื่นฉวยโอกาส รุกรานก่อกวนราชันอริยะแห่งเผ่ามนุษย์ เจิ้นมิได้เอาผิดเอากับยมโลกก็นับว่าเมตตาเปี่ยมล้นแล้ว จะยอมให้พวกมันเหิมเกริมได้อย่างไร”
เมื่อเห็นทั้งสองยังคงลังเลอยู่บ้าง ข่งเซวียนจึงกล่าวตัดบท