เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ซื่อหมิน หรือก็คือข่งเซวียน มองดูความแปรเปลี่ยนของวาสนาแห่งชะตาเหนือพระราชวังแล้วอดมิได้ที่จะถอนหายใจ
ใจมนุษย์คือการเปลี่ยนแปลง มีเพียงความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เปลี่ยน
หลี่เยวียนไหนเลยจะไม่รู้ถึงแนวโน้มอันหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในกาลก่อนยามยกทัพก่อการ หลี่เยวียนเคยให้คำมั่นไว้ว่า หากการใหญ่สำเร็จ ใต้หล้าล้วนเป็นเขาสร้างขึ้น ย่อมต้องสถาปนาเขาเป็นองค์รัชทายาท วาจายังคงก้องกังวานอยู่ในหู
แม้ตอนนั้นจะไม่รู้ บัดนี้เขาก็กุมอำนาจมรรคมนุษย์ไว้ ย่อมรับรู้ต่อความผันแปรของมรรคมนุษย์ได้อย่างเฉียบไวยิ่ง
เพียงแต่เขาไม่ยินยอมจะหวนคิด ไม่ยินยอมจะมองดู ราวกับขอเพียงไม่คิด ไม่มอง มันก็ไม่มีอยู่จริง
ดั่งคำที่ว่าเจ้าไม่มีวันปลุกคนที่แกล้งหลับให้ตื่นได้
ในเมื่อปลุกไม่ตื่น เช่นนั้นก็ทำได้เพียงปลุกให้ตื่นด้วยกำลังแล้ว!