ตอนที่ 400 ธรรมสมุทรเสียงอัสนีบาต

ทะเลโลหิต ในฐานะสถานที่จัดการปราณแค้นและโลหิตพิฆาตแห่งปวงสวรรค์ ภายในมีสรรพสัตว์ร้อยหมื่นล้านล้านตนคำรามลั่น มักซัดสาดโหมกระหน่ำอยู่เสมอ

ทะเลโลหิตภายในยุคบุพกาลคือต้นกำเนิดแห่งภาพฉายปวงสวรรค์ พึ่งพิงอเวจี อีกทั้งยังมีเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดอย่างบรรพชนแม่น้ำยมโลกคอยสยบไว้ จึงมิได้บังเกิดระลอกคลื่นใดขึ้น

ทว่าช่วงวันเวลาที่ผ่านมา กลับแตกต่างจากยามปกติเป็นพิเศษ

อัคคีกรรมบัวแดงอันเจิดจรัสเบ่งบานอยู่เหนือทะเลโลหิต ท่ามกลางดอกบัวมีบรรพชนผู้หนึ่งยืนตระหง่าน ยั่วยวนดั่งเพลิงกัลป์

เบื้องหน้าบรรพชนพลันผุดฟองอากาศบุ๋งๆ เงาฟองสบู่พุ่งทะยานร่างหนึ่งองค์ตี้จวินแห่งจุลสหัสโลกธาตุผู้หนึ่งซึ่งสูงสี่หมื่นแปดพันจั้ง กงล้อวิเศษหมุนเวียนรอบกาย

“ตามวิถีเป็นปุถุชน ทวนวิถีเป็นเซียน ล้วนกลับด้านอยู่ในนั้น!”

บรรพชนแม่น้ำยมโลกประนมมือหัวเราะลั่นว่า