ตอนที่ 392 กระบี่ฟันไท่เก๊ก

แม้ครกบดหยินหยางจะใกล้เคียงกฎระเบียบแห่งจุดกำเนิด ทว่าท้ายที่สุดก็ยังมีขีดจำกัดสูงสุดของมัน

ขีดจำกัดสูงสุดนี้มิได้มาจากพลังอิทธิฤทธิ์ หากแต่มาจากเสวียนตู

ไร้ขอบเขตจึงไร้ประมาณ หากเป็นไท่ซ่างร่ายวิชา ต่อให้บดขยี้ไป๋หลี่ทั้งร่างก็ย่อมทำได้

พลังที่สั่งสมต่อเนื่องจนถึงระดับหนึ่งย่อมต้องระบายออก เมื่อความเร็วในการระบายออกไม่อาจไล่ตามความเร็วในการสะสมทับถมได้ ผลลัพธ์ย่อมมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือระเบิด การระเบิดอันรุนแรง!

ครืน!

ครกบดหยินหยางสิ่งที่แปรเปลี่ยนไท่เก๊กพลันระเบิดออกดังสนั่นพร้อมเสียงกัมปนาท ประหนึ่งกาลเวลาหมื่นยุคสมัยกำลังดังกึกก้อง

จักรวาลชั้นแล้วชั้นเล่าถูกบุกเบิกขึ้น ทว่าก็กลับสังกัดจุดจบอย่างรวดเร็ว เผาผลาญทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

แรงสะท้อนโหมกระพือคลื่นทะเลฟ้าบุพกาล แผ่ขยายออกไปทุกสารทิศ