เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเถาฮงจิ่งเงยหน้า พอดีเห็นเงาร่างของไป๋หลี่ก้าวออกมาจากภาพ จึงรีบคารวะอย่างเต็มพิธี
“สายธรรมซั่งชิง สำนักเหมาซาน เถาฮงจิ่ง คารวะผู้รักษาการประมุข”
ในดวงตาของไป๋หลี่มีความสั่นไหวบางอย่าง
การคารวะเช่นนี้คือการพูดในสถานะเจินเหรินผู้สืบมรดกมรรคมนุษย์ของลัทธิเจี๋ย ดูแล้วการตามหาเขามิใช่เรื่องเล็กอย่างแน่นอน
เขาถามโดยกล่าวเข้าประเด็นโดยตรง
“เร่งด่วนถึงเพียงนี้ ตามหาข้ามีเรื่องใด?”
จากนั้นเถาฮงจิ่งก็ให้คำอธิบายเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียดทุกแง่มุม โดยไม่เติมสีสันใด ๆ
เมื่อไป๋หลี่เมื่อได้ยินคำก็ขมวดคิ้วแน่น
ตั้งแต่การโต้วาทีครั้งนั้นจบลง เขาก็ปิดประตูถ้ำบำเพ็ญอย่างสงบ เรื่องหลังจากนี้เมื่อเทียบกับการหลุดพ้นแล้วนับว่าไม่มีอะไรเลย แม้แต่ปัจจุบันก็เพียงหนึ่งห้วงความคิดของเขาที่ลงสู่โลกเบื้องล่าง