เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นิกายฌานใช้จิตประทับจิต เห็นธรรมชาติเดิมบรรลุพุทธะ ไม่ตั้งตัวอักษร ถ่ายทอดนอกคัมภีร์ แม้เป็นมรรคอัศจรรย์แห่งพุทธศาสนา แต่ก็เพาะภัยพิบัติได้ง่ายดาย หากมีผู้ใดผสานฌานและแดนบริสุทธิ์เข้าด้วยกัน เกรงว่า...”
ชายชราคล้ายมองเห็นท่ามกลางปวงสวรรค์ ระหว่างพุทธะมารบังเกิดบัวขาวขึ้นเป็นดอก ๆ
มารร้ายคลุมกายด้วยจีวร อาศัยวิถีใช้จิตประทับจิตแห่งนิกายฌาน ยืมพระนามศรีอริยเมตไตรยมอมเมาผู้คนในโลก ตั้งสมญานามตนเองว่ามารดาไร้กำเนิด บุกเบิกบ้านเกิดแห่งความว่างแท้ ก่อเภทภัยไปผืนหนึ่ง
ในใจถอนหายใจคราหนึ่ง พลางมุ่งไปยังเซียนเทพท่าทางวัยกลางคนที่อยู่ด้านข้างคำนับโขกศีรษะหนึ่งครั้ง
“ศิษย์พี่ไท่เสวียน ท่านจะรับมือต่อกรกวนจื้อไจ้ผู้นั้นได้หรือไม่?”
มหาจักรพรรดิสัจจะยุทธ์ที่อยู่ด้านข้างมิได้ส่ายหน้า และมิได้พยักหน้า