เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สีหน้าของจุ่นถีแข็งค้างไปเล็กน้อย จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าเห็นว่าสหายเต๋าคงอยู่ห่างจากการพิสูจน์มรรคอีกไม่นาน มิสู้พำนักอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ฟังข้ากล่าวถึงมรรคผลหุนหยวนสักหน่อยเถิด!”
ไป๋หลี่ดีดขึ้น
“จอมสวรรค์คิดจะนำข้าไปกักขังไว้ที่ภูเขาสุเมรุสินะ”
ต้นไม้วิเศษเจ็ดรัตนะไหวเอนแผ่วเบา ความหมายย่อมเป็นที่รู้กันโดยมิต้องเอ่ยคำ
ทันใดนั้น อัสนีนอกชั้นฟ้าพลันกัมปนาทขึ้น
แสงกระบี่เย็นเยียบสะบัดใช้อย่างอิสระแสงวิญญาณแต่กำเนิด ปิดล้อมอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ตรึงไว้ซึ่งสายธารกาลเวลา เห็นเพียงแสงกระบี่สายหนึ่งเหินมาจากนอกชั้นฟ้า หมุนเวียนวาระสิ้นสุดและวาสนาแห่งเคราะห์
“หากเขาต้องการฟังเรื่องมรรคผลหุนหยวน ย่อมมีข้าผู้เป็นท่านอาจารย์อยู่ ไยจะยอมให้เจ้าลาหัวโล้นทั้งสองมาก้าวก่ายหน้าที่ผู้อื่นได้เล่า”