เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อานนท์นั่งสำรวมอยู่เหนือห้วงฟ้าเบื้องสูง เบื้องหลังคือกลุ่มคนพระอรหันต์มหายานและมหาพระโพธิสัตว์
รูปลักษณ์วงแสงเบื้องหลังศีรษะและแท่นบัวใต้ร่างถูกปราณมารแทรกซึมย้อมจนกลายเป็นสีดำทอง
อารมณ์ด้านลบมากมาย ทั้งโทสะ ความเคียดแค้น ความเย็นชา และอื่น ๆ ต่างแปรเป็นรูปลักษณ์นับร้อยนับพัน อัดแน่นเต็มมหาสมุทรมรรคจิตที่แสงมารส่องสะท้อน
อักขระสวัสติกะย้อนกลับสีแดงดำหมุนวนอยู่ด้านหลัง กลิ่นอายลึกล้ำเข้าใจยากแต่กลับฉีกขาด คล้ายเชื่อมต่อกับเงาร่างนับไม่ถ้วน
มหาชนถือรูปลักษณ์โทสะ ประดุจเทพวัชระผู้พิทักษ์ที่เฝ้าดูสถานการณ์อยู่ไกลออกไป
มีอริยะผู้รู้แจ้งประนมมือ
"จากพุทธะตกเป็นมาร ใช้ดวงใจพุทธะก่อกำเนิดกายามาร ใช้มรรคมารพิสูจน์พุทธผล อานนท์ผู้ทรงเกียรติเป็นดังที่คาดอัจฉริยะเลิศล้ำสมคำร่ำลือ"
มหาภัยพิบัตินี้พุทธและมารสอดประสานถักทอ สอดรับกับรูปลักษณ์ของอานนท์ในยามนี้พอดิบพอดี