ตอนที่ 331 อำพรางฟ้าข้ามทะเล

จักรวาลหมุนเวียน เกิดดับไม่สิ้น สายธารกาลเวลาไหลทะยานไปไม่หยุด

โชคชะตาถักทอกับกรรม เส้นเวลานับไม่ถ้วนก่อสร้างอนาคตของสรรพสัตว์

เหนือกาลเวลาที่เรียบง่ายดั้งเดิมที่สุดและดั้งเดิมที่สุด วาสนาแห่งชะตาและกรรมอันไร้ขอบเขตรวมตัวกัน แปรเป็นตราประทับ ตกลงบนต้นธารของสายน้ำยาว เบ่งบานประกายเรืองรองนิรันดร์ แปรเป็นฝั่งโน้นที่ดำรงอยู่ในโลก โปรดเมตตาแก่สรรพชีวิตร้อยหมื่นล้านล้าน

เดิมทีเป็นน้ำนิ่งตายที่ยิ่งใหญ่กว้างขวางเหลือแสนทว่าตัดขาดจากต้นธาร ชั่วพริบตากลับเชื่อมต่อกับเส้นเวลาที่ย้อนทวนมาจากยุคหลัง ทะลุผ่านอดีต ปัจจุบัน อนาคต เชื่อมโยงหมื่นกัลป์ แปรเป็นจุดกาลเวลา

เงาร่างนักพรตผู้หนึ่งค่อยๆ เดินย้อนกลับมาจากต้นธาร

ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคบุพกาลที่แตะถึงไร้ขอบเขตและเหนือขึ้นไปพลันเกิดการตอบสนอง สายตาพากันหันไปยังสายธารกาลเวลา