ตอนที่ 329 เทพศักดิ์สิทธิ์แห่งฟ้าดิน

หงส์บรรพชนมองสถานการณ์การรบพลางยิ้มละไม

ปฐมบรรพชนชิงหลวนที่อยู่ด้านข้างเห็นภาพนี้ก็อดเอ่ยถามมิได้

"หัวหน้าเผ่า จอมเทพฉื่อหมิงเองก็เป็นเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งมรรคอัคคี บัดนี้ชิงลงมือก่อนหนึ่งก้าว ครอบครองหนทางเบื้องหน้า เหตุใดท่านจึงดูไม่กังวล ทั้งยังดูยินดีอยู่บ้างเล่า?"

หงส์บรรพชนยิ้มพลางส่ายหน้า สายตามองทะลุเงาร่างกลางเวหาคล้ายเห็นอีกคนหนึ่ง ริมฝีปากขยับไหวแผ่วเบา เสียงนั้นเบายิ่ง เบาเสียจนแม้นางเองก็ไม่รู้ว่าได้เอ่ยออกไปหรือไม่

"จอมสรรพสิ่งแห่งมรรคาอัคคี เดิมทีก็สมควรเป็นของเขาอยู่แล้ว"

หากเลือกได้ นางย่อมหวังอย่างแท้จริงให้ไป๋หลี่ผ่านพ้นเคราะห์นี้ไปได้

ถึงเวลานั้นแทรกซึมตลอดเส้นเวลา ไป๋หลี่ก็คือชื่อหมิง หากเขาสามารถดำรงอยู่ต่อไปด้วยวิถีทางเช่นนี้ย่อมดีที่สุด