เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แสงวิญญาณสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นจากโลกเบื้องล่าง ตรงเข้าสู่ตำหนักจักรพรรดิชาดแห่งนภาเสวียนหมิงกงฮวา
เทพศักดิ์สิทธิ์ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิทอดพระเนตรสารที่ส่งมาจากด้านล่างพลางแค่นยิ้มเย็นชา
“ฝ่าบาท เกิดเรื่องอันใดขึ้นบนผืนแผ่นดินหรือพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อจักรพรรดิชาดเมื่อได้ยินคำจึงหันไปมองเทพผู้ติดตามด้านข้าง
“เป็นชื่อหมิง มันไปยังผืนแผ่นดินทิศทักษิณ เหอะ คิดหมายจะงัดคลอนรากฐานของข้าในทิศใต้ ช่างเพ้อฝันเกินจริงสิ้นดี!”
เมื่อทุกคนได้ยินนามชื่อหมิง พลันกลางใจหายวาบขึ้นมาในอกทันที
พึงรู้ไว้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ ฝ่าบาทจักรพรรดิชาดของพวกเขานั่นก็คือเพิ่งพ่ายแพ้แก่เงื้อมมือของผู้นี้
“ฝ่าบาท พวกข้าจำเป็นต้องทำสิ่งใดหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิชาดยื่นมือออกไปบดขยี้ สารในพระหัตถ์ก็แตกสลายกลายเป็นจุดแสงแดง สลายไปในความว่างเปล่า