ตอนที่ 312 ไท่อีเทศนามรรค

ไป๋หลี่มิได้ใส่ใจต่อปฏิกิริยาของทุกคนแม้แต่น้อย

หากมิถูกผู้อื่นริษยาก็เป็นได้เพียงคนไร้ความสามารถ

วาสนาอันไพศาลแปรเป็นกงล้อวิเศษสายหนึ่งแขวนลอยอยู่ด้านหลังศีรษะ กลิ่นอายมรรคสูงสุดแปรเป็นแสงวิญญาณส่องประกาย มรรคผลไท่อี่แปรเป็นแสงเทพนับร้อยล้าน อักษรหยกคัมภีร์ชาดแปรเป็นแถบหยกโอบล้อมรอบกาย

"เปิ่นจุน... ชื่อหมิง คารวะเหล่าจอมเทพ ฝ่าบาทไท่อี"

การมาเยือนครานี้เดิมทีก็เพื่อครอบครองตำแหน่งของชื่อหมิง ยามนี้เขาก็คือชื่อหมิง

การกระทำเช่นนี้ย่อมชักนำให้ทุกคนพากันเหลือบมอง ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าสามารถสร้างสรรค์ตะวันจันทรามิใช่เพียงวาสนาชั่วประเดี๋ยวประด๋าว ทว่ายังมีพลังอำนาจและความเข้าใจที่คู่ควรกัน เพียงดูจากอานุภาพย่อมเป็นผู้หนึ่งในหมู่จอมเทพอย่างไม่ต้องสงสัย

กระทั่งเป็นจอมเทพที่ใกล้เคียงระดับจักรพรรดิ