กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไท่อีหมุนตัวกลับมามองไปยังไป๋หลี่
“ค่ายกลนี้เพียงแค่ฝังประดับอยู่บนนภา ยังมิได้หลอมเข้าสู่โลกสวรรค์ จึงยากจะผ่านการชำระล้างของกาลเวลา ทั้งประกายแสงก็มิอาจสะท้อนสู่ปวงสวรรค์ได้”
หัวใจของไป๋หลี่ดิ่งวูบลงสู่ก้นเหวในทันใด ใครจะรู้ว่าในยามนี้ไท่อีกลับเปลี่ยนประเด็นฉับพลัน
“ทว่า ค่ายกลนี้ที่หลอมรวมเข้ากับตะวันจันทราอันล่มสลาย กลับตัดชิงหนึ่งเส้นทางรอดออกมาได้”
ทันใดนั้นเขายกมือชี้ดรรชนีเดียว ตรงกลางระยะห่างระหว่างตะวันจันทราก็บังเกิดดินแดนอันเลือนรางกว้างไกลขึ้นมาผืนหนึ่ง
ทุกคนกวาดสายตามองดูคร่าวๆ เพียงรู้สึกว่าภายในนั้นไร้แสงไร้รูป นอกจากความมืดแล้วก็ยังคงเป็นความมืด
“จันทราดวงตะวันบรรจบสมาน ที่แห่งนั้นย่อมเป็นที่ตั้งของหนึ่งเส้นทางรอด