กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จุ่นถีเก็บกวาดทุกสิ่งของประกายมณีสุริยจันทราไป สายตามองไปยังไป๋หลี่อีกครั้ง
"เหตุในวันวาน คือผลในวันนี้ เหตุในวันนี้ คือผลในวันหน้า สหายเต๋าไป๋หลี่ เจ้ามีวาสนาต่อกันต่อทิศประจิมของข้า"
ในชั่วพริบตานั้น กาลเวลา มิติ กรรม และโชคชะตาต่างเริ่มคลายตัว
กาลเวลาและโชคชะตาดั้งเดิมทีของไป๋หลี่เริ่มบังเกิดความแปรเปลี่ยน
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน ทั่วร่างของจุ่นถีแผ่กระจายแสงประกายนับร้อยล้านสาย มีทั้งแสงไร้ประมาณ แสงไร้ขอบเขต แสงไร้อุปสรรค แสงความบริสุทธิ์ แสงยินดี แสงปัญญา แสงสุดหยั่งคิด แสงเกินพรรณนา และแสงเหนือตะวันจันทรา
แสงสว่างส่องสว่างทั่วสรรพสัตว์ผู้รำลึกถึงพุทธะในสิบทิศโลก โอบอุ้มไว้มิละทิ้ง ก่อกำเนิดปณิธานทั้งปวงขึ้นจากสองปณิธานแห่งแสงและอายุ