เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จูเยี่ยนไม่หลบไม่เลี่ยง มองดูเงาดำที่ค่อย ๆ กดทับลงมาแล้วยิ้มแสยะ
รูปลักษณ์มรรคาอันมหึมาค้ำฟ้าผงาดขึ้น รูปร่างของมันดั่งวานร ทว่าศีรษะขาวเท้าแดง
รูปลักษณ์วานรทุบอกดุจตีกลองศึก สองตาแดงฉาน สองแขนยกค้ำฟ้า ยันต้านเงามายาแห่งภูเขาเทพเอาไว้ได้อย่างหักหาญ
กว่างเฉิงจื่อมองดูกลิ่นอายมรรคแห่งภูเขาโจวที่ถูกดันยกขึ้นทีละน้อย ในแววตาฉายสีหน้าผิดปกติต่อเนื่อง
เทพจูเยี่ยนเบื้องหน้ากลับเหมือนกับมังกรเหลืองที่ฝากความอาลัยการบำเพ็ญเพียรทั้งกายไว้กับสมบัติแห่งกาย พลังอันยิ่งใหญ่รวมสังกัดตนเอง ทว่าสิ่งที่ต่างกันคือมังกรเหลืองได้เฝ้าชมหยวนสื่อเบิกฟ้าแสดงวิชา นำมาผสานกับร่างตนจนบำเพ็ญรูปลักษณ์มังกรผานกู่ออกมาได้
ทว่าจูเยี่ยนกลับอาศัยกำลังของตนเพียงลำพัง บรรลุรูปลักษณ์มรรคาจูเยี่ยน
เพียงแต่คิดจะใช้ความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญของมันมายกค้ำภูเขาโจว ช่างไม่รู้จักประมาณตน