ตอนที่ 289 ราชวงศ์คุณธรรมอัคคี

กาลเวลานั้น ทั่วทั้งลานเงียบงันไร้วาจา

บาดแผลศีรษะขาดธรรมดาสามัญไม่อาจส่งผลกระทบต่อเซียนทองมรรคผลได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงชือโหยว

ทว่าครานี้เป็นตัวเขาเองที่ปรารถนาจะตาย จึงไม่มีผู้ใดขัดขวาง ท้ายที่สุดก็นับว่ารักษาเกียรติและศักดิ์ศรีไว้ได้หลายส่วน

เพียงแต่การหวนคืนในคราหน้าก็ไม่รู้อีกแล้วว่าเป็นเมื่อใด

ไป๋หลี่มองดูร่างกายของชือโหยวที่ค่อย ๆ แปรเป็นธุลีพลางถอนหายใจคำหนึ่ง ยกมือขึ้นเก็บดาบพยัคฆ์วิญญาณเอาไว้

ทุกคนเห็นดังนั้น สายตาก็เหลือบมองไปยังฝูซีอย่างมีจิตสำนึกและไม่เจตนา

กระบี่นภาชาด ดาบพยัคฆ์วิญญาณ พระราชลัญจกรสืบแผ่นดิน บัดนี้ในมือของไป๋หลี่มีสมบัติวิญญาณมรรคมนุษย์อันเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจราชันอยู่ถึงสามชิ้นแล้ว รอจนเขาขึ้นครองตำแหน่ง เกรงว่าถ้ำเมฆาอัคคีคงกลายเป็นเพียงของประดับฉากอย่างแท้จริง

ฝูซีย่อมมีจิตสำนึกถึงจุดนี้ได้เช่นกัน จึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเตรียมจะเอ่ยอะไรบางอย่าง