ตอนที่ 285 เสมอกัน

ระหว่างที่เอ่ยอยู่นั้น จิ่วเทียนเสวียนหนี่ว์ก็สวมใส่เกราะศึกทั่วร่าง ทั้งสองก้าวเข้าสู่สมรภูมิหน้าหลังกัน

มิติที่ทับซ้อนเป็นชั้น ๆ ค่อย ๆ คลี่ออก คล้ายกับสังเกตเห็นถึงความไม่ธรรมดาของทั้งคู่ จึงแผ่ขยายออกไปด้านนอกอย่างไม่ขาดสาย

เสวียนตูสะบัดแส้ปัดฝุ่นในมือคราหนึ่ง มองไปยังเสวียนหนี่ว์เบื้องหน้า

“สายเขาคุนหลุนประจิมยังคงเสวยเกียรติยศแห่งมรรคเซียน เหตุใดเจ้าต้องมาร่วมลุยน้ำขุ่นนี้ด้วยเล่า?”

แววตาของเสวียนหนี่ว์วาบผ่านประกายดูแคลนแม้แต่น้อย ชั่วอึดใจถัดมารูปร่างก็ประชิดถึงตรงหน้าแล้ว

“จะสู้ก็สู้ จะมีวาจาไร้สาระมากมายไปไย!”

แสงกระบี่กวัดแกว่ง มหาโลกาสั่นสะเทือน มหามรรคดำรงอยู่ชั่วกาล มนุษย์สวรรค์พรากจากกัน