เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สหายเต๋าทั้งหลาย นักพรตผู้น้อยไปร่วมงานเลี้ยง ทว่ากลับไร้ผู้คนมาต้อนรับ นี่เป็นหลักมรรคาใดกันหรือ?”
เมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ชือโหยวก็ถอนหายใจยาว
“ไปเถิด พวกเราไปพบสหายเต๋าไป๋หลี่ผู้นี้กัน”
กล่าวจบก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าว มาถึงกลางเวหา
ไป๋หลี่กวาดสายตามองแวบหนึ่ง ก่อนจะแย้มยิ้มพลางกล่าว
“สหายเต๋าทั้งหลายมากันพร้อมหน้าถึงเพียงนี้ หรือมิใช่เพื่อตกลงร่วมกันเรื่องโลกมนุษย์ แต่มีเป้าหมายที่นักพรตผู้น้อยกันเล่า?”
ชือโหยวและพวกพลันสีหน้าแข็งค้าง ฝืนบังคับกระชากรอยยิ้มออกมาบางเบา
“สหายเต๋าล้อเล่นแล้ว งานเลี้ยงได้เตรียมไว้พร้อมสรรพ ขอเชิญรีบขึ้นร่วมวงเถิด!”
ไป๋หลี่มองชือโหยวอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ท้ายที่สุดก็มิได้กล่าวสิ่งใดมากความ
เมื่องานเลี้ยงเริ่มขึ้น พลันมีคนยกน้ำอมฤตและผลไม้วิญญาณสวรรค์แต่กำเนิดขึ้นมาถวาย