กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"เหยียนคังเป็นเคราะห์ถัดไป ในเคราะห์นั้นมหาสงครามครั้งหนึ่งส่งผลให้ฟ้าดินพังทลาย ไม่เหลือแสงสว่างอีกต่อไป บุรุษสตรีมอดไหม้ดับสูญ อเวจีอเวจี เคราะห์นับร้อยล้านไร้แสง เบื้องบนไร้สีสันอีกต่อไป เบื้องล่างไร้หุบเหวอีกต่อไป ไร้รูปไร้เงา ไร้สิ้นสุดไร้ขอบเขต คำอธิษฐานของสรรพชีวิต ภายหลังเคราะห์นี้ผ่านพ้น สร้างระเบียบขึ้นใหม่ จึงได้นามว่าเหยียนคัง"
"ส่วนชื่อหมิงนั้น......"
กล่าวถึงตรงนี้ หงส์บรรพชนชะงักไปเล็กน้อย ดวงตางดงามคู่หนึ่งจ้องมองไปยังไป๋หลี่โดยไม่รู้ตัว