ตอนที่ 271 ยกที่สอง

บัดซบเอ๊ย!

ไป๋หลี่เดือดดาลอย่างยิ่งในทันใด แต่ปัจจุบันจะกล่าวอันใดก็สายเกินไปเสียแล้ว

อวิ๋นเซียวทอดสายตาซับซ้อนมองไปยังเงาร่างด้านบนที่ค่อย ๆ สลายไป

การดับสูญของราชันผาน นางได้ลงแรงไป สถานการณ์ในบัดนี้ย่อมมีส่วนของนางอยู่ด้วย

แรกเริ่มเดิมทีนางมิได้คิดจะสังหารราชันผาน แต่ราชันผานกลับดูเหมือนจำต้องตาย

ในช่วงเค่อสุดท้ายก่อนจะดับสูญ หว่างคิ้วของราชันผานพลันเบ่งบานบัวดำดอกหนึ่ง ฝืนบังคับตรึงกายที่สถิตอยู่วิเคราะห์ร่างชั่วพริบตา

เขายิ้มแสยะพลางกล่าว

"สรรพสิ่งในฟ้าดินล้วนเกื้อหนุนและข่มกัน มีสมุนไพรย่อมมีโรค มีโรคย่อมมีภัยพิบัติ รอคอยให้เผ่ามนุษย์สงบลงครั้งใหญ่ได้ไม่นาน ย่อมจะต้องมีภัยพิบัติแห่งคุณไสยมรรคาอวิชชา เพื่อต้อนรับการหวนคืนของข้า ฮ่า ๆ !"

ในชั่วพริบตาที่บัวดำผลิบาน ทุกคนด้านล่างต่างก็รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล เพิ่งคิดจะลงมือก็สายเกินการณ์เสียแล้ว