เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในตำหนักสังสารวัฏ โฮ่วถู่เกิดจิตตอบสนอง มองไปยังทิศทางภูเขาคุนหลุน
แววตาฉายประกายดูแคลนแม้แต่น้อยขึ้นมา มิได้ทำการตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น
หยวนสื่อมองดูตำหนักสังสารวัฏที่ไร้ความเคลื่อนไหวสงบนิ่งเนิ่นนาน สีหน้าดำคล้ำลงสู่ก้นบึ้ง ยกมือชี้ดรรชนีเดียว ปราณปฐมบรรพชนหยวนสื่อแปรเป็นวิชามรรคดิ่งลงจากคุนหลุน มุ่งตรงสู่โลกมนุษย์
ภายในตำหนักสังสารวัฏ ท่ามกลางเงามืดค่อยๆ มีคนผู้หนึ่งก้าวเดินออกมา
กายเทพศักดิ์สิทธิ์เปลือยท่อนบน เท้าเปล่าเหยียบย่างลงบนพื้น มือหนึ่งถือขวานมือหนึ่งกุมโล่ กลิ่นอายสังหารอันเรียบโบราณพัดปะทะใบหน้า ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าคือเขากลับมีร่างไร้ศีรษะ สองเต้าเดิมทีแปรเป็นดวงตาคู่หนึ่ง สะดือแปรเป็นปาก
ปากขยับอ้าหุบ เสียงดุจระฆังยักษ์ ทว่าน้ำเสียงกลับเปี่ยมด้วยความนอบน้อม
"เจ้าแม่ หยวนสื่อรู้เข้าแล้วหรือ?"
โฮ่วถู่มองไปยังผู้มาเยือนแล้วยิ้มบางๆ