เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไป๋หลี่อดไม่ได้ที่จะถูกอักษรแท้แห่งมหามรรคดึงดูดไว้ จนชั่วขณะหนึ่งไม่อาจละสายตาออกไปได้
เขาราวกับได้เห็นการวิวัฒน์ตั้งแต่ไร้ขอบเขตเปลี่ยนผ่านสู่ห้าปฐมแต่กำเนิด กระทั่งการเปิดกำเนิดปวงสวรรค์จากภายในนั้น
ไท่อี้แต่กำเนิด เป็นสัญลักษณ์จากความไร้สู่ความมี คือช่วงขั้นแรกถัดจากไร้ขอบเขต เป็นจุดเริ่มต้นแห่งเทพทว่ายังไม่ปรากฏปราณ ราชันสวรรค์ผานกู่ให้กำเนิดอยู่ภายในนั้น หยินหยางยังไม่แปรเปลี่ยน มหาสุญตาอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ ไร้แสงไร้รูป ไร้สัณฐานไร้นาม เงียบงันและอ้างว้าง
ไท่อี้ก่อกำเนิดปฐมกาล อันปฐมกาลนั้น ไร้รูปไร้สสาร เป็นจุดเริ่มต้นแห่งชี่ มีเพียงปราณปฐมบรรพชนหยวนสื่อเท่านั้น
ปฐมกาลก่อกำเนิดไท่สื่อ อันไท่สื่อนั้น หยินหยางประสานหลอมรวมเป็นหนึ่ง จากหนึ่งก่อเกิดรูปร่าง แม้มีรูปร่างทว่ายังไม่มีสสาร