กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เบื้องหน้าพระราชวังราชันฉิน อิ๋งเจิ้งค่อย ๆ ลุกขึ้นจากบัลลังก์ มองไปยังเหล่าขุนนางที่คุกเข่าคารวะอยู่ด้านล่าง พลางเอ่ยปากขึ้นอย่างเนิบนาบ
“ข้ามีคุณธรรมเทียมสามจักรพรรดิ ความดีความชอบเหนือกว่าห้าจักรพรรดิ สมควรขนานนามว่าปฐมราชาจักรพรรดิ มหาฉินของข้าจักต้องสืบสานไปหมื่นชั่วอายุคน มิอาจดับสูญตลอดกาล!”
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นพลันมองหน้ากันไปมา ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะได้สติกลับมา ฝ่ายขุนพลที่นำโดยหวังเจี่ยนและหวังเปินก็เริ่มโห่ร้องกึกก้องสรรเสริญฝ่าบาทผู้ทรงปรีชา วาสนามรรคมนุษย์พลันหลั่งไหลลงมาราวกับกระแสน้ำหลาก
พร้อมกันนั้น ถ้ำเมฆาอัคคีก็พลันเกิดความโกลาหลขึ้นในทันที
ทุกคนต่างพากันถกเถียงเซ็งแซ่ แม้แต่สามจักรพรรดิเองก็ยังมีสีหน้าย่ำแย่ลง