เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ถ้อยคำชุดนี้แทงจุดเจ็บในใจเข้าอย่างจัง
คนของลัทธิฉ่านคิดจะตอกกลับด้วยโทสะ ทว่ากลับมิอาจเอ่ยปากได้
วาจาที่ไป๋หลี่กล่าวย่อมเป็นความจริงทั้งสิ้น ขอเพียงอีกฝ่ายไร้เหตุผล ก็จะถูกปราณเที่ยงธรรมกดข่มไว้
การแย่งชิงตำแหน่งอันสูงส่งแห่งโกวเฉินมิใช่เรื่องผิดอันใด ล้วนทำเพื่อขุมอำนาจและอนาคตของแต่ละฝ่าย ทว่าต้องพึ่งพาฝีมือที่แท้จริง หรืออย่างน้อยก็ต้องคาดคำนวณไว้จนผู้อื่นมิอาจติเตียนได้ มิใช่เอาแต่พึ่งพิงบารมีแห่งจอมสวรรค์เช่นพวกตน
มิยอมสละสิ่งใดแต่กลับหวังจะได้ผลประโยชน์ จะมีเรื่องที่ได้เปรียบปานนั้นได้อย่างไร!
ต่อให้ยอมให้เจียงจื่อหยานั่งบนตำแหน่งนั้นแล้วจะทำอย่างไร ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องถูกคนดึงลงมาอยู่ดี
ไป๋หลี่มุ่งไปยังเฮ่าเทียนพร้อมคำนับโขกศีรษะหนึ่งครั้ง
“มหาจอมสวรรค์ นักพรตผู้น้อยเดินทางมาเยือนครานี้ ประการแรกคือเพื่อตำแหน่งอันสูงส่งแห่งโกวเฉิน ประการที่สองคือเพื่อขอยืมแส้เฆี่ยนเทพ”