ตอนที่ 217 ไป๋ฉี่นักฆ่ามนุษย์

“ลม! ลม! ลม!”

แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่อง ประกายแสงแดงฉานแผ่ซึมย้อมกึ่งหนึ่งของทิพยสถาน ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นสนิมเหล็ก ผืนแผ่นดินเสวียนหวงแดงแล้วแดงเล่า ท้ายที่สุดตกตะกอนกลายเป็นสีดำ

บนหัวเมืองที่ดูทรุดโทรมขาดวิ่น ทหารมองดูกลุ่มควันฝุ่นที่ตลบขึ้นมาเป็นระลอกเบื้องหน้า ก้นบึ้งดวงตามีเพียงความสิ้นหวังอันลึกล้ำ

ชิงเฟิงสายหนึ่งพัดผ่าน กวาดล้างธุลี กองทัพใหญ่มหึมาจัดตั้งค่ายกลศึกรุกคืบมุ่งไปยังหัวเมือง

เกราะศึกบนร่างทหารสะท้อนแสงเย็นเยียบ ทวนยาวในมือไม่รู้ว่ากวาดตัดศีรษะขุนศึกและพลทหารแคว้นจ้าวของพวกเขาไปมากเท่าใดแล้ว

“อสุรกาย พวกมันคืออสุรกาย!”

ทหารคนแล้วคนเล่าเริ่มกรีดร้องเปล่งเสียงด้วยความตกตะลึง อารมณ์ความรู้สึกที่เรียกว่าความหวาดกลัวเริ่มลุกลามไปทั่วบนกำแพงเมือง

อสุรกายงั้นหรือ ย่อมเป็นอสุรกายจริง ๆ