กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ในเมื่อพวกข้าไม่สะดวกลงมือ เช่นนั้นมิสู้รอดูอยู่ที่นี่ จะทำอย่างไร”
กว่างเฉิงจื่อหันไปมองมังกรเหลืองข้างกาย มังกรเหลืองพยักหน้าเล็กน้อย หากไม่จำเป็น การไม่ลงมือย่อมดีที่สุดอยู่แล้ว มิอาจได้เปรียบแม้แต่น้อย ทั้งยังง่ายต่อการแกว่งเท้าหาเสี้ยนให้อับอายเปล่า
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดกว่างเฉิงจื่อก็ยอมรับปาก
ทั้งสามตกอยู่ในความกลมกลืนอันพิกลพิการ นั่งสำรวมกลางความว่างเปล่า คอยสังเกตสถานการณ์การต่อสู้ทางฝั่งจี๋เซี่ยผ่านกระจกกลมอยู่ตลอดเวลา
เหนือตำหนักศึกษาใต้จี๋ ณ ห้วงว่างไร้ประมาณ ฉือจิงจื่อเป็นฝ่ายลงมือก่อน
แม่น้ำใหญ่ไหลลงจากฟ้า ม่านหมอกหนาวปกคลุม ขุ่นใสหลอมรวมไท่ชิง คลื่นวารีกระแทกฟ้า
หม่าสุ่ยเห็นดังนั้นจึงหยิบห่วงกลมวงหนึ่งออกจากแขนเสื้อแล้วโยนขึ้นสู่อากาศ