ตอนที่ 160 มณีฝูหลี

รูปลักษณ์มรรคาก็คือรูปลักษณ์อันเป็นการสำแดงแห่งมรรค

ในอดีตไท่ซ่างก็เคยบรรลุผานกู่หนึ่งยุค มีแปดสิบเอ็ดรูปลักษณ์ เพียงแต่เขานำแปดสิบเอ็ดรูปลักษณ์นี้แปรเป็นวิถีธรรม แปรเป็นตราประทับและกระแสใหญ่ ขนานนามว่าแปดสิบเอ็ดร่างจำแลง แล้วทอดลงสู่สายธารกาลเวลาอันแผ่กว้างไร้สิ้นสุด ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

เดิมทีทั้งฉือซงจื่อและกว่างเฉิงจื่อล้วนเป็นร่างหนึ่งแห่งการแปรของไท่ซ่างที่ลงสู่โลกมนุษย์

เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว แท้จริงเป็นแปดสิบเอ็ดร่างจำแลงที่บรรลุย้อนกลับจนสำเร็จเป็นไท่ซ่างผานกู่ หรือเป็นไท่ซ่างผานกู่ที่ก่อเกิดแปดสิบเอ็ดร่างจำแลงกันแน่ ก็มิอาจล่วงรู้ได้แล้ว

เจ้าแม่หนี่ว์วาก็ถึงเพียงนี้ดุจเดียวกัน

หนี่ว์วา จักรพรรดินีเทพโบราณ หน้ามนุษย์กายอสรพิษ หนึ่งวันแปรเปลี่ยนเจ็ดสิบครา สิ่งที่แปรเปลี่ยนก็คือมรรคารูปลักษณ์นั่นเอง