ตอนที่ 137 โชคชะตาเป็นตาย

ชั่วขณะหนึ่ง รัศมีในอากาศเจิดจ้ายิ่ง ประตูบานหนึ่งเปิดออกจากกลางรัศมีนั้น ทะเลเมฆกว้างใหญ่แปรเป็นบันไดเก้าสวรรค์ ลมฝนชำระล้างธุลีบนหนทางเบื้องหน้า จากเบื้องหลังประตูนั้น เทพองค์หนึ่งก้าวออกมาอย่างเชื่องช้า

ทวยเทพองค์นั้นยืนอยู่บนยอดเมฆเก้านภา ผมสีขาวถูกรวบไว้ด้วยมงกุฎกระจกกับปิ่นไม้สองอัน อันหนึ่งเหี่ยวแห้ง อันหนึ่งผลิบาน กงล้อทองด้านหลังศีรษะหมุนเวียน วิวัฒน์ความลึกล้ำแห่งโชคชะตา สวมอาภรณ์เร้นลับ ห่มฉลองพระองค์เทพสีชาดไว้ด้านนอก มือซ้ายถือแผ่นหยกขุนนางบันทึกความดีความชั่ว มือขวาถือไม้เท้า กระดิ่งสำริดที่หัวไม้เท้าเคลื่อนไหวด้วยตนเองทั้งไร้วายุ ทุกเสียงล้วนเคาะถามลิขิตเป็นตายของสรรพชีวิตในปวงสวรรค์

รอบกายมีหมอกจาง ๆ วนเวียนดูประหนึ่งมีประหนึ่งไม่มี บางคราแปรเป็นนกกระเรียนเซียนอายุวัฒนะ บางคราแปรเป็นผีร้ายเกี่ยวดวงจิต