ตอนที่ 126 ขับกว่างเฉิงลง

เหล่าตานในหอเก็บคัมภีร์เมื่อได้ยินคำก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ทว่ากลับก้มหน้าจัดเรียงหนังสือต่อไป ประหนึ่งมิได้ยินสิ่งใดทั้งสิ้น

ราชวงศ์โจวต่างรู้กันทั่วว่าในหอเก็บคัมภีร์มีท่านปั๋วหยางผู้เปี่ยมด้วยความรู้อันลึกซึ้งมาพำนัก ทว่ากลับไม่มีผู้ใดมาถามหามรรคกับเขาเลย วันๆ เอาแต่จมปลักอยู่กับเกียรติยศในกาลก่อน ตำหนิเหล่าเจ้าแคว้นที่เป็นกบฏ แต่ไม่เคยลงมือกระทำการอันใดเพื่อมุ่งเข้มแข็ง

ทุกสิ่งประหนึ่งกำลังพิสูจน์ว่าสิ่งที่ไป๋หลี่กล่าวมานั้นเป็นความจริง

ยามที่ไป๋หลี่เพิ่งกล่าวประโยคนั้นจบลงก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก อดมิได้ที่จะขมวดคิ้ว จากนั้นจึงคำนวณด้วยการนับนิ้ว ชั่วอึดใจก็รู้กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุ

“ที่แท้ก็เป็นเขานี่เอง ข้ายังมิทันได้ไปหา กลับเป็นฝ่ายเข้าปะทะถึงที่เสียเอง”

ก่วนจ้งที่อยู่ด้านข้างอดถามขึ้นมิได้

“อาจารย์ ผู้มาเยือนคือใครกัน”