เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ขอแสดงความยินดีกับสหายเต๋าเฮ่าเทียนที่ความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญรุดหน้าอีกขั้น กลายเป็นผู้ร่วมเส้นทางเดียวกันกับพวกข้า เพียงแต่อารามอู่จวงของนักพรตชรามีเพียงศิษย์ไม่กี่คนที่ยังไม่เอาไหน ท้ายที่สุดก็ยังเป็นห่วงโอสถคืนหญ้าในลานหลัง บัดนี้จึงต้องขอลาแล้ว”
เจิ้นหยวนจื่อประสานมือคารวะมุ่งไปยังเฮ่าเทียนอีกครั้ง เพื่อแสดงความยินดี
ท่าทีของเฮ่าเทียนต่อเจิ้นหยวนจื่อย่อมนอบน้อมและเป็นมิตรกว่ามาก ผู้ใจดีผู้นี้ทั้งเป็นบรรพาจารย์มรรคเซียนและความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญล้ำลึก บนเส้นทางสู่ไร้ขอบเขตไม่รู้ว่าเดินไปไกลเพียงใด ยากจะบอกได้ว่าขาดเพียงก้าวสุดท้าย จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องทำให้ขุ่นเคืองเลย
“มหาเซียนสุภาพเกินไปแล้ว วันนี้ต้อนรับได้ไม่ทั่วถึง โปรดอภัยแก่ข้าด้วย”
เฮ่าเทียนและเหยาฉือยังคิดจะไปส่ง แต่เจิ้นหยวนจื่อโบกมือปฏิเสธ