เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มาแล้ว!
ไป๋หลี่มองไปยังพวกกว่างเฉิงจื่อ ทางลับในใจคาดว่าพวกเขาก็คงรอคอยปัจจุบันนี้อยู่พอดี จากนั้นจึงยิ้มพลางเอ่ยขึ้น
“แม่ทัพพ่ายศึก ยังกล้าอวดหาญอีกหรือ?”
ผู้คนของลัทธิฉ่านนอกจากอวิ๋นจงจื่อแล้วล้วนเป็นพวกเย่อหยิ่งทระนง มีหรือจะทนรับคำเยาะเย้ยถากถางเช่นนี้ได้ ฉือจิงจื่อแค่นเสียงหึหนึ่งครา เหนือยอดศีรษะวิวัฒน์รูปลักษณ์ไท่ชิงหงซวี สำแดงเจตจำนงแท้แห่งมรรคาวารีออกมาจนหมดสิ้น แล้วกดทับลงมายังไป๋หลี่
แม้จะกล่าวว่าเป็นการลงมือ ทว่าที่นี่คือเหยาฉือ ทุกคนต่างย่อมรักษาสัดส่วนความพอดีอยู่บ้าง ดังเช่นเมื่อครู่ที่บรรพชนแม่น้ำยมโลกกับผู้คนแห่งพุทธศาสนาเพียงแสดงรูปลักษณ์มรรคาช่วงชิงกัน ขึ้นอยู่กับว่ามรรคของผู้ใดจะเหนือกว่าหนึ่งขั้น บัดนี้ระหว่างลัทธิฉ่านกับลัทธิเจี๋ยก็ยิ่งเป็นถึงเพียงนี้
คิ้วของไป๋หลี่กระตุกขึ้น ความเข้าใจของฉือจิงจื่อที่มีต่อไท่ชิงหงซวีในยามนี้ กลับแข็งแกร่งกว่าคราวก่อนที่อยู่ภายนอกตำหนักเจินเหล่าอย่างมาก