เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อมองดูเงาหลังของคนทั้งสองที่จากไป ไป๋หลี่ก็อดมิได้ที่จะทอดถอนใจอยู่ภายใน
ยามที่เพิ่งมาถึงโลกนี้ เขาก็เป็นเพียงเซียนสวรรค์ผู้หนึ่ง ครั้นสถาปนาเทพยังจำเป็นต้องอาศัยปราณเคราะห์และค่ายกลจึงจะพอต่อกรกับสิบสองเซียนชั้นสูงแห่งลัทธิฉ่านได้ บัดนี้กาลเวลาผันผ่าน บนสวรรค์สามสิบสามชั้นนี้ ณ ภายนอกตำหนักเจินเหล่าแห่งถ้ำเพลิงสุดขั้วบนภูเขาชื่อฝู เขาสามารถกดข่มอย่างรอบด้านฉือจิงจื่อได้แล้ว แม้กระทั่งเซียนเฒ่าขั้วใต้เขาก็ยังพอประมือด้วยได้
ผู้ที่ถูกเขาก้าวข้ามย่อมทำได้เพียงตกลงบนเบื้องหลังเขา และเขาจะก้าวข้ามทุกคนไปทีละก้าว!
"ดูท่าการไปครานี้ของศิษย์น้องจะได้ผลเก็บเกี่ยวไม่น้อยเลยนะ!"
เมื่อได้ยินเสียงของเทวีจินหลิง ไป๋หลี่พลันรู้สึกสงบใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ จึงแย้มยิ้มพลางกล่าวทันที
"การเดินทางครานี้ได้ผลเก็บเกี่ยวไม่เลวจริงๆ ขอศิษย์พี่หญิงตามข้าเข้าตำหนักไปสนทนาในรายละเอียดเถิด"