ตอนที่ 92 แรงกดดันลัทธิฉ่าน

เพียงเพราะโลกแห่งนี้ตั้งอยู่นอกอาณาเขต การจะกลับสู่ยุคบุพกาลจำต้องทะลวงผ่านความว่างเปล่า การหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งมิติจึงจะกลับไปได้ พลังอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ หากพึ่งพาเพียงตนเองเพื่อกลับสู่โลกปัจจุบันก็ไม่รู้ว่าต้องประสบพบเจอกาลเวลาไปเนิ่นนานเท่าใด ในความว่างเปล่ายังมีจักรวาลและโลกอีกตั้งเท่าไร พลั้งเผลอเพียงนิดย่อมหลงทางอยู่ภายในนั้น

ยังดีที่ระดับเซียนสวรรค์ก็สามารถบังเกิดสัมผัสตนอื่นได้ ไป๋หลี่ในฐานะปราชญ์เผ่ามนุษย์แห่งยุคบุพกาลและจอมชาดเจินเหล่าแห่งวังสวรรค์ ในยุคบุพกาลย่อมมีตราประทับของเขาอยู่ ตราประทับเหล่านี้แปรเป็นแสงเจียอิ่น ดุจกระแสน้ำหลากอันกว้างใหญ่ที่พัดพากลับสู่ยุคบุพกาล

เพียงแต่วิธีที่เขาเดินทางไปยังโลกแห่งนั้นพิเศษยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้พิกัดที่กลับสู่ยุคบุพกาลจึงมิใช่ภูเขาปู้โจว หากแต่เป็นห้วงดาวไร้สิ้นสุดที่ประชิดกับเยื่อหุ้มยุคบุพกาล