ตอนที่ 66 เสียงระฆัง

มองเหล่าเซียนที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนอยู่ด้านล่าง ถึงขั้นเฝ้าสังเกตการบำเพ็ญเพียร ไป๋หลี่อดหันไปถามไม่ได้

“เหตุใดเต้าจวินจึงพาข้ามาที่นี่ หรือว่าทางเข้านั้นอยู่ที่ภูเขาปู้โจว?”

เบื้องหน้าทั้งสองมีภูเขาสูงเรียบโบราณตั้งตระหง่าน อานุภาพยิ่งใหญ่ทรงพลัง ตรงเข้าสู่ขอบฟ้า แต่กลับขาดกลางลำตั้งแต่ครึ่งทาง นั่นก็คือเสาค้ำฟ้าแห่งยุคบุพกาลก่อน และคือภูเขาปู้โจวในบัดนี้

หากกล่าวถึงในอดีตอันไกลโพ้น ภูเขานี้คือต้นตอแห่งหมื่นภูผา ตั้งอยู่ตรงกลางจักรวาลยุคบุพกาล แม้แต่คุนหลุนก็ยากจะเทียบเคียงได้ แต่หลังจากก้งกงโกรธจนกระแทก ภูเขานี้ก็สูญเสียอานุภาพ อำนาจสิทธิ์ก็หายไป ไม่กลับคืนสู่ทัศนียภาพรุ่งเรืองในอดีตอีก