เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สุ้มเสียงของไป๋หลี่ดังขึ้นข้างหูเขา
"สหายเต๋ามารโรคระบาด รสชาติค่ายกลเพลิงสุริยันห้าอัคคีของนักพรตผู้น้อยเป็นอย่างไรบ้าง โปรดชี้แนะด้วย"
มารโรคระบาดเบิกตากว้างด้วยเพลิงโทสะ กัดฟันกรอดกล่าวว่า
"ก็แค่อาศัยพลังค่ายกล คอยดูเถิดว่าข้าจะทำอย่างไรเพื่อทำลายเจ้า!"
เขากดข่มความปั่นป่วนไว้ชั่วคราว ใช้ธงโรคระบาดวารีปล่อยสัตว์เกล็ดออกมาคุ้มครองตรึงไว้ทั่วร่าง ธงอัคคีและธงปฐพีโบกสะบัด สัตว์ปีกกับสัตว์ไร้ขนแผ่ขยายไปทุกสารทิศ อัคคีให้กำเนิดปฐพี แมลงทั้งสองชนิดจึงมิเป็นอันใด
ปราณโรคระบาดอัคคีแต่กำเนิดเริ่มแผ่กระจายไปพร้อมกับเปลวเพลิงภายในค่ายกลอย่างไร้สุ้มเสียง ไม่นานก็ปกคลุมไปทั่วมหาค่ายกล แม้เปลวเพลิงจะลุกโชน ทว่าภายในกลับมีพิษระบาดซุกซ่อนอยู่ กำลังแย่งชิงอำนาจสิทธิ์ของค่ายกล
ไป๋หลี่บนแท่นธรรมรับรู้ถึงการแปรเปลี่ยนของค่ายกลพลันยิ้มบางๆ ท้ายที่สุดก็เป็นเซียนทอง ย่อมมีฝีมืออยู่บ้าง