ตอนที่ 33 อวิ๋นเซียวในอดีต

ไป๋หลี่แอบจุ๊ปากอยู่ด้านข้าง เกรงว่าคงมีเพียงกลุ่มคนหยิบมือหนึ่งที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งยุคบุพกาลเช่นมังกรประกายแสงเท่านั้นที่กล้ากล่าวถึงเพียงนี้ หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น อาศัยคุณลักษณะพิเศษของมรรคผลต้าหลัวที่เมื่อสวดท่องชื่อจริงแล้วจะบังเกิดการตอบสนอง เกรงว่าชั่วขณะถัดไปคงมีสมบัติล้ำค่าแต่กำเนิดตกลงมาบดขยี้สังหารแล้ว

มังกรประกายแสงหัวเราะอยู่นานครู่ใหญ่ถึงค่อยสงบลงได้ จากนั้นจึงเอ่ยกับเจิ้นหยวนจื่อ

“ในเมื่อมีสหายเต๋าคอยคุ้มครอง เปิ่นจุนย่อมไม่มีหลักมรรคาใดให้ต้องขัดขวาง จะไปก็ไปเถิด”

กล่าวจบก็คล้ายหมดความสนใจ แปรเป็นร่างเดิมอีกครั้งตกลงสู่เบื้องบนสายธารกาลเวลาแปรเป็นไร้รูป เพียงแต่จะตกอยู่ในห้วงนิทรา หรือหยอกล้อกาลเวลาเพื่อดูสิ่งที่ตนเองอยากดูหรือไม่นั้น ย่อมมิอาจรู้ได้