เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหยาเทียนจวินเมื่อได้ยินคำก็ชะงักงัน โขกศีรษะขอให้ไท่ซ่างชี้แนะให้กระจ่าง
ไท่ซ่างสะบัดแส้ปัดฝุ่นในมือ
"ประการแรกคือนักพรตชราจะช่วยคุ้มครองเจ้าไว้ เจ้าจงช่วยนักพรตชราหลอมโอสถอยู่ภายในตำหนักแปดทัศนียภาพแห่งนี้ ก่อนหน้านี้ศึกห้องสินจะสิ้นสุดห้ามออกจากตำหนักแปดทัศน์ ถึงเวลานั้นเจ้าคิดจะเอากายเนื้อขึ้นรายนามหรือเป็นเซียนผู้เป็นอิสระล้วนได้ทั้งสิ้น"
เหยาเทียนจวินมิได้ลังเลแม้แต่น้อย ซักถามต่อทันที
"ขอบังอาจถามมหาปรมาจารย์ลุง แล้วอีกทางหนึ่งเล่า"
ไท่ซ่างมองเขาอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยว่า
"อีกทางหนึ่งคือปล่อยเจ้ากลับสู่สมรภูมิซางโจว ครานี้นักพรตชราจะวางตัวเป็นกลาง พวกเจ้าสหายสิบคนอาจจะตาย อาจจะพ้นเคราะห์ ผลลัพธ์สุดท้ายจะทำอย่างไร ย่อมขึ้นอยู่กับฝีมือของพวกเจ้าเอง"
เหยาเทียนจวินเลือกทางหลังทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด