กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 611 การมาถึงและการลงมือ
“อู้ว~”
หลางสือชีเพิ่งฟื้นก็ส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างของมันกลับคืนสู่ขนาดปกติที่ยาวกว่าสามสิบเมตร... เพียงแต่ตอนนี้ กระดูกทั่วร่างถูกเซวียนหยวนจวินหลินหักจนแหลกละเอียดไปหมดแล้ว แม้แต่แก่นชีวิตก็ยังถูกผนึก ไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืนแม้แต่น้อย
“เจ้า เป็นเจ้า... มนุษย์ชั้นต่ำ...”
ฉึก~
เฉาเหมิ่งยกกระบี่ขึ้นฟันฉับ คมกระบี่อันแหลมคมตัดขาหลังหมาป่าขนาดมหึมาข้างหนึ่งขาดออกมา
“อ๊าววว~”
เสียงด่าทอหยุดลงฉับพลัน แทนที่ด้วยเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส
เหล่านางบำเรอโฉมงามและทาสรับใช้โดยรอบเห็นดังนั้นก็ตะลึงงันไปชั่วขณะ
องค์ชายหลางสือชีผู้สูงส่ง กลับนอนอยู่กับพื้นราวกับสุนัข ปล่อยให้ผู้อื่นเชือดเฉือนตามใจ...