กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 กลอุบายของราชินีเวิน
“นี่มันหมู่บ้านห่วย ๆ อะไรกันเนี่ย”
หลังเดินออกมาจากหมู่บ้านภูเขาดอกท้อ
สีหน้าของเฉาเหมิ่งแปลกพิลึก
ประสาทสัมผัสที่ไวสุด ๆ ทำให้ตลอดทางที่เขาเดินมาได้ยินอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด
หมู่บ้านเล็ก ๆ มีครัวเรือนรวมกันแค่ไม่กี่สิบหลัง
เฉาเหมิ่งเดินผ่านมา ได้ยินเสียงทำกิจธุระถึงยี่สิบกว่าครั้ง และคู่ที่เล่นกันอยู่หลายคู่ก็ไม่ใช่สามีภรรยากันด้วย
มีทุกอย่างไปหมด
“คลั่งกันขนาดนี้เลยเหรอ”
ไม่แปลกที่ผู้ชายหมู่บ้านนี้อยู่ไม่ยืน ไม่แปลกที่หน้าตาขี้เหร่