กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 ร่องรอยเงื่อนงำ หุบเขาชุนซี
คนตรงหน้านี้ หน้าตาเหมือนกับคนที่เขาเพิ่งเห็นจากระยะไกลเมื่อครู่ไม่มีผิดเพี้ยน
แค่จุดนี้เพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอจะทำให้จ้าวซิ่นขวัญหนีดีฝ่อแล้ว
ระยะทางไกลขนาดนั้น อีกฝ่ายกลับมาโผล่ข้างหลังเขาได้ในพริบตาเดียว แค่ความเร็วระดับนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทำได้แล้ว
เพียงแต่ กลัวก็ส่วนกลัว ไม่อาจแสดงออกมาให้เห็นได้
“แกเป็นใคร คนพวกนี้แกเป็นคนฆ่าเหรอ?” จ้าวซิ่นข่มความกลัวในใจไว้ ตวาดถามเสียงกร้าว
“ฉันฆ่าเอง!” เฉาเหมิ่งยิ้มเยาะ
“แกเป็นใครกันแน่ ทำไมต้องตั้งตัวเป็นศัตรูกับฐานเชื้อไฟเหยียนซานของฉันด้วย?” จ้าวซิ่นพูดพลาง มือขวาค่อย ๆ เลื่อนไปกุมด้ามดาบศึกโลหะผสมตรงเอว
เฉาเหมิ่ง: “เพราะพวกแกสมควรตาย!”