กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 อาจารย์ไป๋ รองหัวหน้า
“ข้างนอกนั่นวุ่นวายกันไปหมดแล้ว ทำไมคุณยังนั่งอยู่นิ่ง ๆ ได้อีกล่ะ?” พี่เป่าเยว่สวมเสื้อขนเป็ดสีขาว เดินถือถ้วยยาใบเล็กเข้ามา โดยมีเจ้าหนูวัยสามขวบกว่าเดินตามหลังมาด้วย
เพียงไม่กี่วัน สมรรถภาพร่างกายของพี่เป่าเยว่ก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก ห่างจากการเป็นนักรบผู้ตื่นพลังเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น
เพราะเกาะอสรพิษมียาและทรัพยากรมากมาย อีกทั้งสภาพแวดล้อมก็ยังดีเยี่ยม พี่เป่าเยว่ดูเหมือนจะติดใจที่นี่เข้าแล้ว จึงตัดสินใจพาทั้งเล่อเล่อน้อยมาด้วยเสียเลย
“พ่อ~”
เล่อเล่อถือดาบไม้ในมือ พอเห็นเฉาเหมิ่งก็โยนดาบไม้ทิ้งลงพื้นทันที ก่อนจะก้าวขาป้อม ๆ วิ่งถลาเข้ามาหาแล้วกระโดดกอดเฉาเหมิ่งเต็มแรง
“ฮ่าฮ่า ลูกชายพ่อ”