กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ความลับ ศิลาอันพิศวง
เฉาเหมิ่งเพิ่งแต่งตัวเสร็จ ก็เห็นเฉินเป่าเยว่ห่มผ้าห่มผ้าไหมลุกขึ้นนั่งอย่างเนือย ๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นยังเต็มไปด้วยความอ่อนล้า
เฉาเหมิ่งรีบก้าวเข้าไป กดเฉินเป่าเยว่กลับไปนอนอีกครั้ง พูดอย่างเป็นห่วงว่า “พี่เป่าเยว่ พักอีกหน่อยเถอะ ตอนกินข้าวฉันจะเรียกเอง”
“อืม... งั้นก็ได้~”
เฉินเป่าเยว่มองเฉาเหมิ่งอย่างเขินอายแวบหนึ่ง แล้วหลับตาลง หลับไปอีกครั้ง
“ให้ตายสิ~”
เฉาเหมิ่งตบหน้าตัวเองเบา ๆ ฉาดหนึ่ง
สุราดีงูวิเศษขาวนั่นควบคุมฤทธิ์ได้ยากจริง ๆ
แม้แต่พี่เป่าเยว่ที่มีความสามารถฟื้นฟูดีขนาดนี้ยังเหนื่อยได้ถึงเพียงนี้ ครั้งหน้าตอนยกระดับต้องระวังหน่อย
ออกจากห้องนอนแล้ว เฉาเหมิ่งก็ตรงไปที่สวนสี่ฤดู