กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ปล่อยเสือเข้าป่า? ไม่มีทางเสียหรอก
“อยากแก้แค้นด้วยมือตัวเองงั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นยิ่งปล่อยเขาไปไม่ได้” ทันใดนั้นสุ้มเสียงหนึ่งก็ลอยมาจากด้านนอก
“เฉาเหมิ่ง!”
เกาหงอุทานลั่น ในเวลาเดียวกันก็หันกลับไปมองด้วยความตื่นตระหนก
เห็นเพียงเถ้าแก่เฉาสวมเสื้อคลุมสีเข้มเงางามประดุจทองคำกำลังเดินเข้ามาจากด้านนอกโกดัง
“เยาจี ฉันจะบอกหลักการให้ข้อหนึ่ง อย่าได้ปล่อยเสือเข้าป่าเป็นอันขาด ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นแค่สุนัขตัวหนึ่ง ก็อย่าเปิดโอกาสให้มันได้แว้งกัดแม้แต่นิดเดียว”
เฉาเหมิ่งเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นจากร่างของเฉาเหมิ่ง เกาหงขยับตัว สู้ตาย!