กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ความทะเยอทะยานของจางเฉิง
ตอนที่เฉาเหมิ่งกับพวกกินข้าวเสร็จ คนตระกูลฮัวทั้งสิบเจ็ดชีวิตก็จากไปแล้ว พวกเขาลากร่างกายที่อ่อนล้าและเจ็บปวดกลับไปอย่างสิ้นอาลัยในชีวิต
ถึงแม้คนพวกนี้จะพร่ำบ่นว่า "เหนื่อยแล้ว โลกจะแตกก็แตกไปเถอะ"
แต่ความหิวที่โหมกระหน่ำกับความหนาวเหน็บยังทำให้พวกเขายอมรับความจริง
สิ้นอาลัยในชีวิตแล้วอย่างไร? ความขี้ขลาดที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกทำให้พวกเขาไม่มีความกล้าพอจะฆ่าตัวตาย ฉะนั้นจึงได้แต่ทนรับชะตากรรมไป
"ท่านปู่ ท่านลองไปคุยกับเฉาเหมิ่งคนนั้นอีกทีดีไหม ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราไม่ตายเพราะความหิวก็ต้องตายเพราะความเหนื่อยแน่"