กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ราชินีเวินในสภาพคลุ้มคลั่ง นายท่านปะป๊า เล่นแบบนี้ขี้โกงนี่นา
“ของพรรค์ปืนซุ่มยิงน่ะ ไม่คณามือเธอหรอก เรามาลองอะไรใหม่ ๆ กันดีกว่า”
เฉาเหมิ่งพูดพลางหยิบปืนเล็กยาวจู่โจมออกมาหนึ่งกระบอก “เธอไปหยิบดาบเล่มนั้นแล้วไปยืนห่างออกไปร้อยเมตร ฉันจะใช้ปืนยิงเธอ”
“เอ๋?”
เวินชิงเสวียนชะงักไปตามสัญชาตญาณ
จะให้ฉันรับลูกกระสุนปืนเนี่ยนะ?
คงไม่ใช่ว่าฉันทำอะไรผิด แล้วนายท่านปะป๊าอยากจะสั่งสอนฉันอีกหรอกนะ?
“ทำสีหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง?” เฉาเหมิ่งพูดอย่างเอือมระอา “ในฐานะผู้ตื่นพลัง แถมยังเป็นผู้ตื่นพลังที่มีอาณาเขต แค่ปืนกระบอกเดียวยังรับมือไม่ได้รึไง? ฉันไม่ได้กราดยิงจ่อ ๆ เสียหน่อย! กางอาณาเขตของเธอออกมา เธอก็มีโอกาสมากพอที่จะหลบแล้ว”
“อ๋อ อ้อ~”