กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 ราชินีเวินหวาดกลัว นี่มันใช้กับคนได้ด้วยหรือ?
“เล่อเล่อ อย่าพูดเหลวไหลสิ”
เฉินเป่าเยว่อับอายจนหน้าแดง รีบยกมือปิดปากเล็ก ๆ ของเล่อเล่อ
เด็กแสบคนนี้ เล่นงานแม่ตัวเองเสียแล้ว!
เมื่อเห็นเฉาเหมิ่งกลับมา เกาหมิงหลานก็รีบหยุดฝึกแล้วเดินเข้ามาหา
“เฉาเหมิ่ง เป็นยังไงบ้าง จัดการยอดฝีมือข้างกายเกาเย่ได้ไหม?”
“ไม่ได้ ปล่อยให้มันหนีไปจนได้” เฉาเหมิ่งส่ายหน้า
สีหน้าของเกาหมิงหลานหม่นลงเล็กน้อย
ตอนนี้พี่ใหญ่ยังอยู่ในมือเกาเย่ ไม่รู้ว่าถูกทรมานจนมีสภาพเป็นอย่างไรแล้ว
ตรงมุมห้อง แม่นางหมาป่าน้อยเยาจีแม้จะแสร้งหลับ แต่หูกลับตั้งตรง คอยฟังทุกถ้อยคำ พอได้ยินเฉาเหมิ่งบอกว่าเกาหงหนีไป สีหน้าของเธอก็ซับซ้อนขึ้นมา