กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 ไอ้เวรเอ๊ย แกนี่มันอัจฉริยะจริง ๆ
การเปลี่ยนแปลงของตัวนิ่มทำให้ลู่เสี่ยวหรานรู้สึกหดหู่เล็กน้อย
สัตว์เลี้ยงของเธอถูกเถ้าแก่แย่งไปแล้ว
แถมเจ้าตัวเล็กนี่ก็ยังออกแนวเห่อของใหม่ พอคลอเคลียกับเฉาเหมิ่งก็ดูสนิทสนม แต่กับเธอกลับทำตัวห่างเหินไปมากทีเดียว
“ไอ้หมูอ้วนตัวแสบ ฉันนี่อุตส่าห์ทะนุถนอมแกมาเสียเปล่าจริง ๆ”
ลู่เสี่ยวหรานนั่งยอง ๆ แล้วจับหัวแหลม ๆ ของตัวนิ่มเขย่าไปมาอย่างไม่สบอารมณ์สองสามที
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ลู่เสี่ยวหรานรู้สึกว่าตัวนิ่มดูเปลี่ยนไป เหมือนเกล็ดที่เคยดูมอซอจะเริ่มเปล่งประกายได้ แถมกรงเล็บเล็ก ๆ นั่นก็ดูคมกริบขึ้นมาก ดวงตากลมโตก็กลอกไปมาอย่างซุกซน